{"id":337,"date":"2026-09-03T14:20:08","date_gmt":"2026-09-03T12:20:08","guid":{"rendered":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/?p=337"},"modified":"2026-09-03T14:20:08","modified_gmt":"2026-09-03T12:20:08","slug":"wyrok-naczelnego-sadu-administracyjnego-z-dnia-8-wrzesnia-2010-r-ii-osk-1308-09","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wyrok-naczelnego-sadu-administracyjnego-z-dnia-8-wrzesnia-2010-r-ii-osk-1308-09\/","title":{"rendered":"Wyrok Naczelnego S\u0105du Administracyjnego z dnia 8 wrze\u015bnia 2010 r. II OSK 1308\/09"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re do daty jej podj\u0119cia nie wyst\u0119powa\u0142y o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego, gdy\u017c nie spos\u00f3b m\u00f3wi\u0107 o udzieleniu zezwolenia osobie, kt\u00f3ra o takie zezwolenie nie wyst\u0119powa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">UZASADNIENIE<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Sk\u0142ad orzekaj\u0105cy<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Przewodnicz\u0105cy: S\u0119dzia NSA W\u0142odzimierz Ryms (spr.).<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">S\u0119dziowie: NSA Jacek Chlebny, del. WSA Ma\u0142gorzata Masternak-Kubiak.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Sentencja<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Naczelny S\u0105d Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 wrze\u015bnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Og\u00f3lnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.P.S. od wyroku Wojew\u00f3dzkiego S\u0105du Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. sygn. akt IV SA\/Wa 264\/09 w sprawie ze skargi M.P.S. na decyzj\u0119 Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r. nr (&#8230;) w przedmiocie stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci decyzji<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>1.<\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;uchyla zaskar\u017cony wyrok,&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>2.<\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; uchyla zaskar\u017con\u0105 decyzj\u0119 Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r.,&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <strong>3.<\/strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; zas\u0105dza na rzecz skar\u017c\u0105cego M.P.S. od Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji kwot\u0119 820 (s\u0142ownie: osiemset dwadzie\u015bcia) z\u0142otych tytu\u0142em zwrotu koszt\u00f3w post\u0119powania, w tym 380 (s\u0142ownie: trzysta osiemdziesi\u0105t) z\u0142otych koszt\u00f3w post\u0119powania kasacyjnego.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Uzasadnienie faktyczne<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Zaskar\u017conym wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2009 r. Wojew\u00f3dzki S\u0105d Administracyjny w Warszawie oddali\u0142 skarg\u0119 M.P.S. na decyzj\u0119 Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r. utrzymuj\u0105c\u0105 w mocy decyzj\u0119 w\u0142asn\u0105 z dnia (&#8230;) pa\u017adziernika 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci decyzji z dnia (&#8230;) marca 2006 r., kt\u00f3r\u0105 Prezes Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w uchyli\u0142 decyzj\u0119 Wojewody \u015al\u0105skiego z dnia (&#8230;) lutego 2002 r. o po\u015bwiadczeniu utraty obywatelstwa polskiego i odm\u00f3wi\u0142 stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez M.S.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">W uzasadnieniu wyroku S\u0105d przytoczy\u0142 nast\u0119puj\u0105ce okoliczno\u015bci faktyczne i prawne sprawy.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Skar\u017c\u0105cy w dniu 15 stycznia 2002 r. wyst\u0105pi\u0142 z wnioskiem o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego. Decyzj\u0105 z dnia (&#8230;) lutego 2002 r. Wojewoda \u015al\u0105ski stwierdzi\u0142 utrat\u0119 obywatelstwa polskiego przez M.S. Po rozpatrzeniu odwo\u0142ania, Prezes Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w decyzj\u0105 z dnia (&#8230;) marca 2006 r. uchyli\u0142 decyzj\u0119 Wojewody \u015al\u0105skiego z dnia (&#8230;) lutego 2002 r. i odm\u00f3wi\u0142 stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez skar\u017c\u0105cego. Skarga na decyzj\u0119 z dnia (&#8230;) marca 2006 r. zosta\u0142a odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojew\u00f3dzkiego S\u0105du Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA\/Wa 846\/06.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Skar\u017c\u0105cy pismem z dnia 29 sierpnia 2008 r. wni\u00f3s\u0142 o stwierdzenie niewa\u017cno\u015bci decyzji Prezesa Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w z dnia (&#8230;) marca 2006 r. Decyzj\u0105 z dnia (&#8230;) pa\u017adziernika 2008 r. Minister Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji odm\u00f3wi\u0142 stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci decyzji z dnia (&#8230;) marca 2006 r. o odmowie stwierdzenia posiadania obywatelstwa przez skar\u017c\u0105cego. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji decyzj\u0105 z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r. utrzyma\u0142 w mocy swoj\u0105 decyzj\u0119 z dnia (&#8230;) pa\u017adziernika 2008 r. W uzasadnieniu organ wskaza\u0142, \u017ce skar\u017c\u0105cy utraci\u0142 obywatelstwo polskie, poniewa\u017c spe\u0142ni\u0142 obie przes\u0142anki, o kt\u00f3rych mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. Nr 10, poz. 49) &#8211; naby\u0142 obywatelstwo niemieckie oraz uzyska\u0142 zezwolenie na zamian\u0119 obywatelstwa polskiego uchwa\u0142\u0105 Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim. Zdaniem Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji, ocena wyra\u017cona w decyzji Prezesa Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w z dnia (&#8230;) marca 2006 r., i\u017c skar\u017c\u0105cy utraci\u0142 obywatelstwo polskie, poniewa\u017c uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 stanowi\u0142a zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego na niemieckie by\u0142a prawid\u0142owa. Tym samym, w ocenie Ministra, nie mo\u017ce by\u0107 mowy o ra\u017c\u0105cym naruszeniu prawa. Ponadto odno\u015bnie udzielenia przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa zgody na zmian\u0119 obywatelstwa w formie uchwa\u0142y Nr 37\/56 istniej\u0105 rozbie\u017cno\u015bci w orzecznictwie s\u0105d\u00f3w administracyjnych.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Wojew\u00f3dzki S\u0105d Administracyjny w Warszawie, oddalaj\u0105c skarg\u0119, stwierdzi\u0142, \u017ce wobec niejednolitego w judykaturzy, jak i w doktrynie rozumienia skutk\u00f3w prawnych wydania uchwa\u0142y Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim nie mo\u017cna uzna\u0107, \u017ce decyzja z dnia (&#8230;) marca 2006 r. zosta\u0142a wydana z ra\u017c\u0105cym naruszeniem prawa. W sytuacji, gdy ocena naruszenia prawa opiera si\u0119 na wyk\u0142adni przepis\u00f3w prawa, nie mo\u017cna uzna\u0107, i\u017c kontrolowany akt narusza prawo w stopniu ra\u017c\u0105cym. W decyzji z dnia (&#8230;) marca 2006 r. przyj\u0119to koncepcj\u0119 wywo\u0142ywania stosownych skutk\u00f3w prawnych przez uchwa\u0142\u0119 Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim. To, \u017ce Minister orzekaj\u0105c w przedmiocie niewa\u017cno\u015bci, uzna\u0142, \u017ce zaprezentowana w decyzji z dnia (&#8230;) marca 2006 r. koncepcja oceny skutk\u00f3w prawnych uchwa\u0142y Nr 37\/56 jest prawid\u0142owa, nie ma istotnego znaczenia, poniewa\u017c przedmiotem sprawy jest wy\u0142\u0105cznie ocena, czy decyzja ra\u017c\u0105co narusza prawo.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">W skardze kasacyjnej od wyroku skar\u017c\u0105cy zarzuci\u0142 naruszenie: art. 3 \u00a7 1 w zwi\u0105zku z art. 134 \u00a7 1, art. 141 \u00a7 4 i art. 145 \u00a7 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o post\u0119powaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z p\u00f3\u017an. zm.), dalej: p.p.s.a. oraz art. 15, art. 156 \u00a7 1 pkt 2 i art. 158 \u00a7 1 k.p.a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Skar\u017c\u0105cy podni\u00f3s\u0142, \u017ce uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenie tylko dla grupy os\u00f3b, kt\u00f3re z\u0142o\u017cy\u0142y wniosek o wyra\u017cenie zgody na zmian\u0119 obywatelstwa przed jej wydaniem, natomiast jako akt stosowania prawa nie mog\u0142a wywo\u0142ywa\u0107 takiego skutku prawnego w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re dopiero po jej wydaniu z\u0142o\u017cy\u0142y odpowiednie wnioski. Uchwa\u0142a Nr 37\/56, jako akt stosowania prawa o charakterze generalnym nie mog\u0142a wywo\u0142ywa\u0107 skutk\u00f3w na przysz\u0142o\u015b\u0107. Kwalifikowanie uchwa\u0142y Rady Pa\u0144stwa o zezwoleniu na zmian\u0119 obywatelstwa jako aktu stosowania prawa nie jest kwestionowane w orzecznictwie s\u0105d\u00f3w administracyjnych. W uzasadnieniu wyroku S\u0105d pierwszej instancji nie odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do podnoszonych w skardze zarzut\u00f3w, i\u017c organ nie zbada\u0142 istoty sprawy w odniesieniu do zarzut\u00f3w skar\u017c\u0105cego, kt\u00f3re sprowadza\u0142y si\u0119 do tego, \u017ce wyst\u0105pi\u0142 o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa po podj\u0119ciu uchwa\u0142y Nr 37\/56. Podstaw\u0105 stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci jest ra\u017c\u0105ce naruszenie prawa, a wobec tego ocena w tym zakresie wymaga ustalenia czy dosz\u0142o do naruszenia prawa oraz czy to naruszenie ma charakter ra\u017c\u0105cy. Nie jest mo\u017cliwe stwierdzenie, \u017ce naruszenie prawa nie ma charakteru ra\u017c\u0105cego, je\u017celi uprzednio nie zostanie stwierdzone naruszenie prawa. Ani organ, ani S\u0105d pierwszej instancji nie wskaza\u0142y czy dosz\u0142o do naruszenia prawa, ani na czym polega\u0142o to naruszenie, a organ odm\u00f3wi\u0142 stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci kwestionowanej decyzji przyjmuj\u0105c, \u017ce nie zosta\u0142a wydana z ra\u017c\u0105cym naruszenie prawa.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Przytaczaj\u0105c takie podstawy kasacyjne skar\u017c\u0105cy wni\u00f3s\u0142 o uchylenie zaskar\u017conego wyroku i przekazanie sprawy Wojew\u00f3dzkiemu S\u0105dowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"><strong>Uzasadnienie prawne<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Naczelny S\u0105d Administracyjny zwa\u017cy\u0142, co nast\u0119puje:<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Przede wszystkim nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce w rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskar\u017cenia do S\u0105du jest wydana w post\u0119powaniu niewa\u017cno\u015bciowym decyzja Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r. utrzymuj\u0105ca w mocy decyzj\u0119 w\u0142asn\u0105 z dnia (&#8230;) pa\u017adziernika 2008 r. odmawiaj\u0105c\u0105 stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci decyzji Prezesa Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w z dnia (&#8230;) marca 2006 r., kt\u00f3r\u0105 odm\u00f3wiono stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez M.S.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Rozpoznaj\u0105c spraw\u0119 w przedmiocie stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci decyzji o odmowie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez skar\u017c\u0105cego, z powodu ra\u017c\u0105cego naruszenia przepis\u00f3w art. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim, nale\u017ca\u0142o rozwa\u017cy\u0107, czy odmawiaj\u0105c stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci kwestionowanej decyzji z dnia (&#8230;) marca 2006 r. organ mia\u0142 podstawy do przyj\u0119cia, \u017ce kwestionowana decyzja nie narusza ra\u017c\u0105co prawa, poniewa\u017c skar\u017c\u0105cy utraci\u0142 obywatelstwo polskie na skutek nabycia obywatelstwa niemieckiego oraz uzyskania zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego na niemieckie. W ocenie organu skar\u017c\u0105cy wyst\u0119puj\u0105c z wnioskiem o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego na niemieckie w 1964 r. uzyska\u0142 takie zezwolenie w drodze uchwa\u0142y Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim. Wojew\u00f3dzki S\u0105d Administracyjny, rozpoznaj\u0105c skarg\u0119, ograniczy\u0142 swoje rozwa\u017cania jedynie do wskazania, na czym teoretycznie polega ra\u017c\u0105ce naruszenie prawa oraz \u017ce orzecznictwo s\u0105d\u00f3w administracyjnych w kwestii tego, czy powo\u0142ana uchwala mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenie nie jest jednolite, a nast\u0119pnie na podstawie tych rozwa\u017ca\u0144 stwierdzi\u0142, i\u017c nie mo\u017ce by\u0107 mowy o ra\u017c\u0105cym naruszeniu prawa.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nale\u017cy wskaza\u0107, \u017ce w ramach post\u0119powania o stwierdzenie niewa\u017cno\u015bci decyzji dokonywana jest wy\u0142\u0105cznie ocena danej decyzji pod k\u0105tem kwalifikowanej niezgodno\u015bci z prawem, a zatem w tej sprawie pod k\u0105tem oceny, czy decyzja wydana zosta\u0142a z ra\u017c\u0105cym naruszeniem art. 13 ustawy o obywatelstwie polskim. Przy czym dokonanie tej oceny polega w pierwszej kolejno\u015bci na ustaleniu, czy wydanie decyzji nast\u0105pi\u0142o z naruszeniem prawa, a nast\u0119pnie w przypadku przyj\u0119cia, \u017ce dosz\u0142o do takiego naruszenia, nale\u017cy oceni\u0107, czy naruszenie to mia\u0142o charakter ra\u017c\u0105cy. Sk\u0142ad orzekaj\u0105cy w tej sprawie podziela stanowisko, kt\u00f3re wynika z wyroku NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 925\/07, \u017ce rozpoznanie i rozstrzygni\u0119cie sprawy o stwierdzenie niewa\u017cno\u015bci kwestionowanej decyzji jest wadliwe, gdy nie jest trafny pogl\u0105d, \u017ce kwestionowana decyzji nie narusza prawa, albowiem w takim przypadku, przyjmuj\u0105c odmienny pogl\u0105d, i\u017c kwestionowana decyzja zosta\u0142a wydana z naruszeniem prawa, konieczne jest dokonanie oceny, czy to naruszenie mo\u017ce by\u0107 zakwalifikowane jako ra\u017c\u0105ce naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 \u00a7 1 pkt 2 k.p.a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Stosownie do przepisu art. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim nabycie obywatelstwa obcego, po uzyskaniu zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa, poci\u0105ga\u0142o za sob\u0105 utrat\u0119 obywatelstwa polskiego. Zasadniczy problem w tej sprawie dotyczy tego, \u017ce organy przyj\u0119\u0142y, \u017ce skar\u017c\u0105cy uzyska\u0142 zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa, albowiem zezwolenie to stanowi\u0142a uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56. Istota sprawy o stwierdzenie niewa\u017cno\u015bci decyzji Prezesa Urz\u0119du do Spraw Repatriacji i Cudzoziemc\u00f3w sprowadza si\u0119 do oceny, czy mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o ra\u017c\u0105cym naruszeniu przepis\u00f3w ustawy o obywatelstwie polskim w sytuacji, gdy organ przyj\u0105\u0142, \u017ce powo\u0142ana uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa z dnia 16 maja 1956 r. stanowi\u0142a zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa w stosunku do skar\u017c\u0105cego. Skar\u017c\u0105cy zarzut ra\u017c\u0105ce naruszenie prawa wi\u0105\u017ce z tym, \u017ce uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r., b\u0119d\u0105ca aktem stosowania prawa nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa przez skar\u017c\u0105cego, bowiem skar\u017c\u0105cy wyst\u0105pi\u0142 z wnioskiem o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego na niemieckie w 1964 r., a wi\u0119c po podj\u0119ciu tej uchwa\u0142y. Zdaniem skar\u017c\u0105cego uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa, w \u017cadnym razie nie mog\u0142a by\u0107 zezwoleniem na zmian\u0119 obywatelstwa osoby wyje\u017cd\u017caj\u0105cej do Niemiec po podj\u0119ciu tej uchwa\u0142y. Odno\u015bnie tej kwestii organ nie zaj\u0105\u0142 stanowiska.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ustawa z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim przewidywa\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 utraty obywatelstwa polskiego na skutek nabycia obywatelstwa obcego jedynie po uzyskaniu zezwolenia w\u0142a\u015bciwego organu polskiego na zmian\u0119 obywatelstwa, z zastrze\u017ceniem wyj\u0105tk\u00f3w w ustawie przewidzianych (art. 13). Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 tej ustawy, o zezwoleniu na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego orzeka\u0142a Rada Pa\u0144stwa, przy czym zezwolenie nast\u0119powa\u0142o na wniosek Ministra Spraw Wewn\u0119trznych. Orzekanie o zezwoleniu na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego, ze skutkiem w postaci utraty obywatelstwa polskiego z chwil\u0105 nabycia obywatelstwa obcego, odnosi\u0142o si\u0119 wobec tego do okre\u015blonej osoby &#8211; obywatela polskiego, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 o uzyskanie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa. Ustawa o obywatelstwie polskim z 1962 r. traktowa\u0142a zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa jako akt stosowania prawa rozumiany w ten spos\u00f3b, \u017ce okre\u015blony w ustawie organ (Rada Pa\u0144stwa), z powo\u0142aniem si\u0119 na okre\u015blon\u0105 w ustawie podstaw\u0119 prawn\u0105, orzeka w sprawie okre\u015blonych os\u00f3b o zezwoleniu tym osobom na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego. Przepisy ustawy o obywatelstwie polskim nie wskazywa\u0142y jednak w jakiej formie i w jakim trybie post\u0119powania jest rozstrzygana przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa sprawa o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa. Kwestia ta sta\u0142a si\u0119 zatem przedmiotem s\u0105dowej wyk\u0142adni. Przy czym w orzecznictwie wielokrotnie by\u0142 prezentowany pogl\u0105d, \u017ce uchwala Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re do daty jej podj\u0119cia nie wyst\u0119powa\u0142y o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego, gdy\u017c nie spos\u00f3b m\u00f3wi\u0107 o udzieleniu zezwolenia osobie, kt\u00f3ra o takie zezwolenie nie wyst\u0119powa\u0142a (por. wyrok Naczelnego S\u0105du Administracyjnego z dnia 28 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 513\/06). Takie stanowisko prezentuje skar\u017c\u0105cy i z tym wi\u0105\u017ce zarzut ra\u017c\u0105cego naruszenia prawa. W tym aspekcie sprawa w og\u00f3le nie by\u0142a oceniana przez organ, a tak\u017ce przez S\u0105d. W rozpoznawanej sprawie organ uzna\u0142 bowiem, \u017ce w kwestionowanej decyzji prawid\u0142owo odm\u00f3wiono potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego, poniewa\u017c uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 stanowi\u0142a zezwolenie, o kt\u00f3rym mowa w art. 13 ustawy o obywatelstwie polskim w stosunku do skar\u017c\u0105cego. Wojew\u00f3dzki S\u0105d Administracyjny w Warszawie, oddalaj\u0105c skarg\u0119 na decyzj\u0119 z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r., mimo zarzut\u00f3w podnoszonych w skardze, nie zwr\u00f3ci\u0142 uwagi na to, czy organ odmawiaj\u0105c stwierdzenia niewa\u017cno\u015bci przyj\u0105\u0142, \u017ce dosz\u0142o do naruszenia prawa, czy te\u017c w og\u00f3le do naruszenia prawa nie dosz\u0142o. S\u0105d pierwszej instancji ca\u0142kowicie pomin\u0105\u0142 zarzuty skar\u017c\u0105cego, i\u017c jego zdaniem uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego w stosunku do skar\u017c\u0105cego i ograniczy\u0142 swoje rozwa\u017cania do stwierdzenia, \u017ce z uwagi na niejednolite orzecznictwo w zakresie skutk\u00f3w jakie wywo\u0142ywa\u0142a uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim nie mo\u017ce by\u0107 mowy o ra\u017c\u0105cym naruszeniu prawa w tej sprawie. Tym samym dosz\u0142o do naruszenie art. 156 \u00a7 2 pkt 2 k.p.a. i art. 13 ustawy o obywatelstwie polskim, albowiem rozstrzygni\u0119cie w tej sprawie wydano, pomimo braku oceny, czy kwestionowana w post\u0119powaniu niewa\u017cno\u015bciowym decyzja zosta\u0142a wydana z naruszeniem prawa oraz czy naruszenie to mia\u0142o charakter ra\u017c\u0105cego naruszenie prawa.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">W tym stanie rzeczy, Naczelny S\u0105d Administracyjny uchyli\u0142 zaskar\u017cony wyrok i rozpozna\u0142 skarg\u0119 na podstawie art. 188 p.p.s.a. Rozpoznaj\u0105c skarg\u0119 na decyzj\u0119 Ministra Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji z dnia (&#8230;) grudnia 2008 r., Naczelny S\u0105d Administracyjny stwierdzi\u0142, \u017ce zaskar\u017cona decyzja zosta\u0142a wydana z naruszeniem art. 156 \u00a7 2 pkt 2 k.p.a. i art. 13 ustawy o obywatelstwie polskim, co uzasadnia jej uchylenie na podstawie art. 145 \u00a7 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Minister Spraw Wewn\u0119trznych i Administracji rozpatruj\u0105c wniosek skar\u017c\u0105cego o stwierdzenie niewa\u017cno\u015bci decyzji w przedmiocie odmowy stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego, b\u0142\u0119dnie, bez nale\u017cytego wyja\u015bnienia i odniesienia si\u0119 do zarzut\u00f3w podnoszonych przez skar\u017c\u0105cego, \u017ce uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re do daty jej podj\u0119cia nie wyst\u0119powa\u0142y o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego, przyj\u0105\u0142, i\u017c w og\u00f3le nie dosz\u0142o do naruszenia prawa w tej sprawie, poniewa\u017c zosta\u0142 spe\u0142niony warunek wydania zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa. Istota tej sprawy, do kt\u00f3rej organ w og\u00f3le si\u0119 nie odni\u00f3s\u0142, sprowadza si\u0119 do tego, czy uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenie, o kt\u00f3rym mowa w art. 13 ustawy o obywatelstwie polskim w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re o takie zezwolenie wyst\u0105pi\u0142y po podj\u0119ciu tej uchwa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ponadto z uzasadnienia decyzji nie wynika jednoznacznie, kiedy skar\u017c\u0105cy wyst\u0105pi\u0142 z wnioskiem o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego (w uzasadnieniu podano, \u017ce w 1958 r. podczas gdy z akt sprawy wynika, \u017ce w 1964 r.). Uzasadnienie decyzji zawiera tak\u017ce stwierdzenia, \u017ce o\u015bwiadczenie woli zawarte we wniosku skar\u017c\u0105cego o zmian\u0119 obywatelstwa zawiera\u0142o deklaracj\u0119 opuszczenia terytorium Polski i udania si\u0119 na pobyt sta\u0142y do Izraela oraz \u017ce uchwa\u0142a dawa\u0142a generalne pod wzgl\u0119dem podmiotowym zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego na izraelskie.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ponownie rozpoznaj\u0105c spraw\u0119 organ powinien oceni\u0107, czy kwestionowana decyzja oparta na ustaleniu, \u017ce skar\u017c\u0105cy uzyska\u0142 zezwolenie Rady Pa\u0144stwa na zmian\u0119 obywatelstwa narusza przepis art. 13 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim, a je\u017celi tak to, czy to naruszenie oznacza, \u017ce decyzja ta zosta\u0142a wydana z ra\u017c\u0105cym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 \u00a7 2 pkt 2 k.p.a.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">O zwrocie koszt\u00f3w post\u0119powania od organu na rzecz skar\u017c\u0105cego Naczelny S\u0105d Administracyjny orzek\u0142 na podstawie art. 203 pkt 1 Prawa o post\u0119powaniu przed s\u0105dami administracyjnymi oraz art. 200 w zwi\u0105zku z art. 193 p.p.s.a. Koszty te obejmuj\u0105 zwrot koszt\u00f3w post\u0119powania s\u0105dowego, w tym post\u0119powania kasacyjnego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Uchwa\u0142a Rady Pa\u0144stwa Nr 37\/56 z dnia 16 maja 1956 r. w sprawie zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego repatriantom niemieckim nie mog\u0142a stanowi\u0107 zezwolenia na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego w stosunku do os\u00f3b, kt\u00f3re do daty jej podj\u0119cia nie wyst\u0119powa\u0142y o zezwolenie na zmian\u0119 obywatelstwa polskiego, gdy\u017c nie spos\u00f3b m\u00f3wi\u0107 o udzieleniu zezwolenia osobie, kt\u00f3ra o [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-337","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-orzecznictwo"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=337"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":338,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions\/338"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/obywatelstwo.eu\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}