wersja językowa: Polska       | English      

Hymn do miłości Ojczyzny

Święta miłości kochanej Ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny
Dla ciebie więzy, pęta nie zelżywe.
Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny
Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

Ignacy Krasicki

Przywrócenie obywatelstwa polskiego

(stan prawny na 27.08.2012)

Podstawy przywrócenia obywatelstwa polskiego

Cudzoziemcowi, który utracił obywatelstwo polskie przed dniem 1 stycznia 1999 r. przywraca się na jego wniosek obywatelstwo polskie, jeżeli utracił je na skutek jednego z poniższych zdarzeń:

  1. nabycie obywatelstwa obcego (art. 11 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 7, poz. 44, z późn. zm.),
  2. przyjęcie urzędu publicznego w państwie obcym (art. 11 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 7, poz. 44, z późn. zm.),
  3. wstąpienie do służby wojskowej w państwie obcym (art. 11 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 7, poz. 44, z późn. zm.),
  4. rozciągnięcie utraty obywatelstwa na żonę lub dziecko osoby, która utraciła obywatelstwo polskie (art. 13 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 7, poz. 44, z późn. zm.),
  5. uzyskanie zgody na nabycie obywatelstwa obcego (art. 11 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. Nr 4, poz. 25),
  6. pozbawienie obywatelstwa polskiego gdyż naruszył obowiązek wierności wobec Państwa Polskiego lub działał na szkodę żywotnych interesów Polski Ludowej, lub nielegalnie opuścił obszar Państwa Polskiego po dniu 9 maja 1945 r., lub odmówił powrotu do kraju na wezwanie właściwej władzy lub uchylał się od wykonania obowiązku wojskowego lub skazany został za granicą za zbrodnię pospolitą lub jest recydywistą (art. 12 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. Nr 4, poz. 25 oraz art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353, z późn. zm.)
  7. rozciągnięcie utraty obywatelstwa na dziecko osoby, która została pozbawiona obywatelstwa polskiego lub uzyskała zgodę na nabycie obywatelstwa obcego(art. 11 i 12 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. Nr 4, poz. 25),
  8. zrzeczenie się obywatelstwa polskiego (art. 13, ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353, z późn. zm.),
  9. złożenie oświadczenia przez obywatelkę polską w związku zawarciem związku małżeńskiego z cudzoziemcem jak również w związku z ustaniem lub unieważnieniem małżeństwa cudzoziemki z obywatelem polskim (art. 14 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353, z późn. zm.)

Nie przywraca się obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi, który dobrowolnie wstąpił w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. do służby w wojskach Państw Osi lub ich sojuszników lub przyjął w okresie od 1 września 1939 r. do 8 maja 1945 r. urząd publiczny w służbie Państw Osi lub ich sojuszników lub działał na szkodę Polski, a zwłaszcza jej niepodległości i suwerenności, lub uczestniczył w łamaniu praw człowieka. Ponadto nie przywraca się obywatelstwa polskiego cudzoziemcowi, jeżeli stanowi to zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Nabycie obywatelstwa polskiego następuje w dniu, w którym decyzja o przywróceniu obywatelstwa polskiego stała się ostateczna. Jest to bardzo istotne, gdyż ma to m. in. ten skutek, że przywrócenie obywatelstwa nie rozciąga się na dorosłe już dzieci, które urodziły się w okresie gdy ktoś był pozbawiony obywatelstwa polskiego.

Procedura

Obywatelstwo polskie przywraca minister właściwy do spraw wewnętrznych w drodze decyzji. Cudzoziemiec składa wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego, który zawiera:

  1. dane cudzoziemca;
  2. adres zamieszkania;
  3. oświadczenie o posiadaniu w przeszłości obywatelstwa polskiego oraz informacje o okolicznościach jego utraty;
  4. adres ostatniego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed utratą obywatelstwa polskiego;
  5. życiorys.

Do wniosku o przywrócenie obywatelstwa polskiego dołącza się:

  1. dokumenty potwierdzające tożsamość i obywatelstwo;
  2. dokumenty potwierdzające zmianę imienia i nazwiska, jeżeli takie nastąpiły;
  3. posiadane dokumenty potwierdzające utratę obywatelstwa polskiego;
  4. fotografię osoby objętej wnioskiem.

Wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego składa się na formularzu.

W przypadku gdy wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego został złożony w czasie, gdy wobec cudzoziemca objętego wnioskiem prowadzone jest postępowanie o nadanie obywatelstwa polskiego, postępowanie o przywrócenie obywatelstwa polskiego umarza się. W przypadku gdy wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego został złożony w czasie, gdy wobec cudzoziemca objętego wnioskiem prowadzone jest postępowanie o uznanie za obywatela polskiego, postępowanie o uznanie za obywatela polskiego zawiesza się do czasu zakończenia postępowania o przywrócenie obywatelstwa polskiego.

Wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego składa się do ministra właściwego do spraw wewnętrznych. Cudzoziemiec zamieszkujący poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składa wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego za pośrednictwem konsula właściwego ze względu na jego miejsce zamieszkania. Konsul przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego wraz z dokumentami oraz posiadane informacje i dokumenty istotne w sprawie.

Przed wydaniem decyzji, minister właściwy do spraw wewnętrznych zwraca się do Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby do innych organów, o udzielenie informacji, czy przywrócenie obywatelstwa polskiego nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz czy cudzoziemiec, który złożył wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego, nie działał na szkodę Polski, a zwłaszcza jej niepodległości i suwerenności, lub uczestniczył w łamaniu praw człowieka. Przed wydaniem decyzji, minister właściwy do spraw wewnętrznych może zwrócić się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przekazanie informacji o treści posiadanych dokumentów dotyczących osoby ubiegającej się o przywrócenie obywatelstwa polskiego oraz o ich udostępnienie. Ww. organy, są obowiązane udzielić pisemnej informacji, w terminie 30 dni od dnia otrzymania zapytania. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin ten może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do udzielenia informacji powiadamia ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

W przypadku gdy na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o przywrócenie obywatelstwa polskiego minister właściwy do spraw wewnętrznych lub konsul poweźmie wątpliwość, czy cudzoziemiec nie posiada obywatelstwa polskiego, przekazuje wniosek do wojewody w celu przeprowadzenia postępowania w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego. W przypadku stwierdzenia w toku postępowania w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego, że cudzoziemiec posiada obywatelstwo polskie, wojewoda wydaje decyzję o potwierdzeniu posiadania obywatelstwa polskiego, zaś wnioskowi o przywrócenie obywatelstwa polskiego nie nadaje się dalszego biegu.